25 jul. 2013

VAKANTIE St. Tropez poging één!

Zullen we anders morgen naar st. Tropez gaan?’ zei Frank gisteravond toen ie opkeek van zijn Quote. Ik
kon mijn oren niet geloven maar hij leek serieus. Vorig jaar wilden we al naar st. Tropez maar het is best een lange rit vanaf Antibes en van uitstel kwam afstel. Maar dit jaar wilde ik er écht heen! Een voorwaarde die ik stelde als we weer naar deze camping zouden gaan.

In plaats van de gebruikelijke toeristenboekjes met informatie over badplaatsen aan de Cote d’Azur las Frank de Quote met vakantiebestemmingen van de rich and famous. Een van Franks favorieten in Zuid-Frankrijk zijn de voorbij scheurende Ferrari’s, de dikke boten en de mannen met grijze haren waarin hij allemaal Abramovitsj denkt te herkennen. Volgend jaar zouden we naar Marbella gaan of Ibiza en dan dit jaar dus echt naar st. Tropez.

Vanmorgen  vertrokken we op tijd en voor de zekerheid namen we onze zwemspullen mee. Voor het geval dat. Wie weet werden we wel meegenomen op een grote boot en werden we daar onder gegoten met champagne. Wie weet zagen we Paris Hilton terwijl ze met haar vriendinnen shopte bij Chanel of Vuitton. Of Lieke van Lexmond, ‘ze was gister in Cannes zag ik op Instagram’ wie wist waar ze vandaag uithing. Dankzij de Quote waren we op de hoogte waar nu precies waar hot- en nonspots lagen van st. Tropez. En wat je betaalde voor een ligbedje en wat tapashapjes bij de gemiddelde strandtent (goedkoper dan in Marbella, maar toch boven ons budget). Dit soort dagdromen kwamen voorbij in de autorit terwijl we langzaam de ooit kleine havenplaats naderde.

Hoe dichter bij de kust, hoe langzamer het verkeer. Maar ook hoe warmer het werd en ik begon steeds harder aan de fles water te lurken. Nog 15 minuutjes zag ik op de TomTom. We waren blijkbaar niet de enige die op het idee kwamen om ons te wanen in een wereld van glamour. Voor we het wisten stonden we in een oneindige file. Frank begon steeds meer te grommen en heeft zich tientallen keren afgevraagd waarom hier geen snelweg was en dat al die Fransen niet kunnen rijden en dat ze eerder moeten invoegen en gromgrom. Na dik een half uur file rijden begon het olielichtje van de auto te knipperen. “Nu keer ik om!” Maar de file vormde zich eveneens in tegengestelde richting dus het zou hoe dan ook lang duren voor we ergens uitkwamen.

Op stapvoets tempo kwamen we langs de weg een klein ieniemieniestrandje tegen. We parkeerden de auto en namen een duik. Gelukkig hadden we onze zwemspullen mee. Aan de overzijde van het strandje lag een klein plaatsje omringd met dikke boten. Ja hoor: met uitzicht op St. Tropez. We lachten er maar om, we gaan nog wel een keer terug. Maar vandaag niet meer. 

1 opmerking:

Carmen zei

Hahaha zo leuk!

Volgers